Een rivier.
In "Fundamentals of fluvial geomorphology", van R. Charlton (2008) ontbreekt een definitie.

P. Ball in "Pattern formation in nature" (1999) beschouwt de rivierloop als een barst die zich langzaam door de rots heen uitbreidt. Gek genoeg achteruit.

Archeologen hebben hele bibliotheken vol met theoretische werken over hun vak. Maar de aardwetenschappers?
Stephen J. Gould, but who else?

Een boek om te lezen:

De menselijke maat
De aarde over tienduizend jaar
door Salomon Kroonenberg

Voor een recensie zie:
meteodelfzijl.nl
  

Een interessant boek, hoewel niet zo recent:
The Holocene: An Environmental History
Neil Roberts
Blackwell Publishing, 1998

Lulofs, voorheen vakvereniging van de fysisch geografen van de Universiteit van Amsterdam

       

Lulofs Autun excursie 1962 (klik voor vergroting)

Johan Lulofs (1711 - 1768) was wiskundige en astronoom, en hoogleraar in Leiden. Hij was inspecteur-generaal van de Nederlandse rivieren en leermeester van Nicolaas Cruquius.

Salle Kroonenberg

Zand erover

Het is het uur van de waarheid. Ik ben terug op het punt waar ik vijfendertig jaar geleden ben begonnen.
Het is zomer 1969. Mijn eerste zelfstandige veldwerk als student fysische geografie, in Galicië. Een imposante cirkelvormige bergrug, een hoge ring van tien kilometer doorsnee, bezaaid met duizenden enorme ronde granietblokken, bekroond door een twintig meter lange granieten pilaar die vanuit de wijde omtrek zichtbaar is: de Pena Corneira.
Mijn begeleider neemt mij mee het veld in. Laten wij hem Pim noemen. Kijk, zegt Pim, en hij wijst naar een bodemprofiel in een insnijding van de weg. Het lijkt wel een soort Engelse drop: licht, donker, licht donker. Hier onderin zie je de verweerde graniet, zegt hij. En inderdaad, het lijkt net graniet, maar het is lichtgekleurd grof zand geworden. De verwering heeft de mineralen van de graniet van elkaar losgeweekt. Pim krabt een beetje zand weg met zijn schepje en laat het me zien. Daarboven zit een donkere laag vol humus. Daaroverheen ligt een laag lichtgekleurd grof zand, dat wel wat lijkt op de verweerde graniet. Helemaal bovenin zit weer een donkere humuslaag, vol met plantenwortels.
Dat zit zo, zegt Pim. Eerst groeide er bos op de verweerde graniet, daarna hebben de Spanjaarden het bos gekapt omdat ze hout nodig hadden voor de Armada. De verweerde graniet erodeerde, spoelde van de helling af en kwam bovenop de oude humuslaag terecht. Daarna is het bos weer opgegroeid en is er een nieuwe humuslaag ontstaan. Het lijkt me logisch. Met die hypothese ga ik aan het werk.

Een jaar later. Weer veldwerk op de Pena Corneira. Pim komt kijken wat ik vorig zomer heb uitgevoerd. Ik neem hem mee naar hetzelfde profiel en vertel hem trots wat ik heb gevonden. Aan dit profiel kan je zien dat er eerst bos groeide op de verweerde graniet, zeg ik. Toen verdween het bos, en is er erosie opgetreden. Daarna kwam het bos weer terug en is de tweede humuslaag ontstaan.
Pim ontsteekt in woede. "Dat heb ík je verteld", briest hij, "en nu doe je net of je het zelf hebt bedacht!". Ik sta versteld. Zo'n reactie had ik niet verwacht. Ik had die zomer zijn verhaal zó bevestigd gevonden dat het míjn verhaal was geworden. Heb ik nu plagiaat gepleegd? Of had hij juist trots op me moeten zijn omdat het allemaal lijkt te kloppen? Ik weet het nog steeds niet.

Nu, vijfendertig jaar later sta ik weer op dezelfde plek. Er is niets meer van het profiel te zien. Het is helemaal overgroeid geraakt met varens en mos. Het heeft zijn eigen humuslaag gekregen. Gelukkig maar, denk ik. Zand erover. Want helemaal gerust ben ik er toch niet op.

  (top)

Fysische geografie is de studie van de dynamica van het aardoppervlak, met name van de modellerings- en transformatieprocessen, en de uitingen daarvan.
In tegenstelling tot de klassieke geologie, is er in deze aardwetenschap plaats voor mensen.

Bodemkunde houdt zich bezig met de karakteristieken en transformatie-processen van de allerbovenste laag der aarde ("the living skin"), onder de conditie van een (praktisch) statische landvorm.
Daarbij komt dat "man owes his existence to a thin layer of topsoil.... and the fact that it rains" (Soil Atlas of Europe 2005).

Een website om te bezoeken:

Emergentie en ruimtelijke verscheidenheid -
De fysische geografie als autonome wetenschap
(F.J.P.M. Kwaad)

Uit de inleiding:

De Alumni Lulofs Nieuwsrubriek 

(bijdragen a.u.b. rechtstreeks sturen naar digiter@libero.it)
 

- GAOS, studievereniging voor studenten Aardwetenschappen / Fysische Geografie aan de Universiteit van Amsterdam

- Instituut voor Biodiversiteit en Ecosysteem Dynamica IBED
(zie ook: KNAW Onderzoek Informatie)

- KTFG. De Kring voor Toegepaste Fysische Geografie, de beroeps- en belangenvereniging van fysisch geografen in Nederland.

- Andere sites Aardwetenschappen.

- Fysische Geografie UvA - bibliotheek

- PhysicalGeograpy.net

- EGEA, internationale vereniging voor geografiestudenten

- EGEA Amsterdam

- SGIA
De Stichting Geologisch Instituut Amsterdam stelt zich ten doel het contact tussen ex-bewoners van het Geologisch Instituut aan de Nieuwe Prinsengracht 130 te Amsterdam te onderhouden.

- Alumni Lulofs UvA Documenten (toegang alleen met "Google ID" en paswoord)